Nu is mijn 2de blok op het Hanze zo goed als afgesloten, alles ingeleverd hopelijk eerste voldoende binnen (5.9) en heb ik het vak Schrijven voor het beeldscherm gehad, dus webteksten schrijven. Krijg ik al dagen geen zinnig woord op mijn website. Elke keer poog ik een paar regels te schrijven maar dan komt net dat ene er niet uit.

Het was druk de afgelopen weken, druk met colleges druk met solliciteren maar vooral druk met het maken van opdrachten. Ik de afgelopen 2 week denk ik zoveel getypt dat ik daarom hier weinig kan vertellen. Even iets heel anders dan school, reed ik afgelopen week in de trein van Groningen naar Assen (ok, ik was passagier, dus reed niet zelf) en ik was een gedeelte van de film Ray aan het kijken toen ik overvallen werd door het feit dat ik in Assen was, dus laptop dicht in de tas en toen hoorde ik het. 2 meisjes in de 4zits naast me hadden het over het eten van de Ikea, “ik vind het wel vreemd hoor”; “hoezo”; “ik werk nu sinds kort in het restaurant van de Ikea en er komen ‘s ochtends vet veel studenten”..

Ik dacht echt bij mezelf; logisch! waarom? vet goedkoop eten, lekker ontbijt en nog goedkoper als zelf ontbijt halen bij de supermarkt.  En je hoeft niet eens af te wassen. Wat wil je nog meer, je kunt namelijk voor 1 of 2 euro al ontbijten. Dus daarom gaan veel studenten in Groningen daar eten… Wake up girls

Nu heb ik even genoeg gehad van school, week 7 begint blok 3, dat is over anderhalve week. Vrijdag moet ik een weblog online hebben voor de studie loopbaan begeleider. Omdat we dan daar berichten kunnen posten wat we meemaken in de opleiding en wat we doen.

Tenslotte wil ik jullie verwijzen naar een opdracht van school die ik gemaakt heb, de eisen waren dat ik niet gebruik mocht maken van Fireworks of Photoshop lay-outs, maar dat ik alles met de hand moest coderen in HTML 1.0 strict. en das best lastig.

http://portfolio.gertjanjanssen.nl // daar staat trouwens wel een recente foto op in tegenstelling tot deze site!

Een mooie leuke lieve gekke vriendje! (aldus mijn vriendin)

Ik vind het vreemd, maar ik vind het wel leuk en lekker, nee geen Rivella dit keer. Gisteren was het maandag. Dat is een feit, Ook is er een bedrijf in Nederland met de naam maandag, dit bedrijf heeft een reclamespot op de televisie tegenwoordig. Deze reclame symboliseert dat maandag lang niet zo erg is.

Bullshit, want mijn Maandag was gisteren dus echt te erg. Noodweer in Nederland, niet echt gewillige ouders, dus 3 keer kletsnat geregend en zeiknat aankomen op school en thuis. Haar in model, net anderhalf uur voor de spiegel gestaan en kom je op school helemaal niet van over, naja school? Eigenlijk was het haar bij de trein al verpest. Zoals jullie wel weten ga ik naar de Hanze Hoge School  in Groningen, om daar te komen heb ik 2 mogelijkheden met de bus of met de trein. Omdat ik een pesthekel heb aan de bus, ga ik met de trein. Logisch en simpel, maar nu moet ik wel even fietsen om daar te komen. inclusief een viaduct. Nu regende het gisterochtend toen ik naar school moest, mijn zielige blik richting mijn ouders werkte niet en moest ik dus op de fiets. Als ik al niet kletsnat was door de harde regen die ik tegen mijn lichaam aan kreeg tijdens het harde fietsen, dan was het wel door de vrachtwagenchauffeur die toch net op tijd mij zag en de diepe plas tussen ons in. Op eigen initiatief en intuïtie stuurde hij de vrachtwagen richting de plas en gaf gas bij. …… op dat moment wist ik dat ik de lul was uit de grap die hij later die middag zou vertellen aan zijn collega’s tijdens het eten in een chauffeurscafé.  Werkelijk waar doorweekt kwam ik als een zombie aan op het station. Toen ik daar stond koud te worden en tegelijk wachtte op de naderende trein, besloot ik, dat het wel goed was geweest voor de dag. Er kon niets meer gebeuren waardoor mijn dag verpeste.

Dus zo stond ik aan het eind van die middag in de regen op de bus te wachten, reed ik door de regen met de bus en trein naar Assen, stapte ik uit, regende het nog harder als eerder die middag.. en fietste ik op mijn dooie gemakje door de stromende regen met een lach op mijn gezicht naar huis. Want tja wat kon het schelen. Of je nou hard fietste of zacht, drijfnat word je toch.

Vandaag dinsdag, ik sta op. De zon scheen door mijn gordijn heen en de lucht was helder en blauw. Hier en daar een wolkje, op mijn weg naar het station draaiden de mooiste nummers op mijn mp3. Ik reed met een supersnelbus naar het Zernieke complex (daar staat mijn school).  Normaal doet de bus er 15 – 20 minuten over. Deze buschauffeur besloot het in 7 minuten te doen. Lopen door het centrum vanmiddag kreeg een euforisch gevoel gevoed door de temperatuur en zon waardoor ik een visioen kreeg dat ik over 2 maanden alweer met vrienden op het dakterras lig te zonnen onder genot van zon, gezelligheid, muziek en een goudgele pretcilinder.

Wat een contrast, Nederland en zijn weergoden.