Mijn eerste stapjes in het sprookjesbos zijn gezet. Mijn sprookjesbos bestaat op dit moment uit een lege kamer waar net de eerste verfspetters op de muur zijn gesmeerd. Kortom het klussen is begonnen. En dat is fijn, als alles mee zit kan ik vrijdag misschien zelfs al verhuizen. 1 nachtje voor ik bedacht had. Maar dat is all nog toekomst muziek. Eerst moet ik nog plinten verven, kozijnen verven en een deur. Dan moet ik samen met mensen die dat wel kunnen laminaat leggen. En dan kan ik naar de Ikea om daar studentikoos Meubeltjes te kopen.

En ja ik heb er zin in. Mijn stulpje mooi maken. Dat vind ik leuk. En het word wat, ik zal foto’s plaatsen wanneer ik denk dat alles af is.

En toen werd ik ineens gebeld door Henk D.. Nee hij is geen crimineel, van hem had ik al eerder vernomen dat hij en zijn medebewoonster opzoek waren naar een huisgenoot. Hij belde mij omdat een andere jongen was niet komen opdagen op een afspraak. Daarom werd ik uitgenodigd voor een gesprek en een bezichtiging van de kamer.

Hier ging ik dan met volle moed naartoe. Nette kleren aangetrokken en op de fiets die kant op. In goede hoop mijn beste beentje voorzettend kwam het zo ver dat de uitspraak al snel kwam. Op een gegeven moment stonden we op het balkon in de flat op 8 hoog te genieten van de zon die nog scheen. We pratte wat over koetjes en kalfjes en vertelde elkaar wat we precies deden. Ik was toen al ongeveer een uur op aanwezig (net als de sfeer en gezelligheid overigens). Toen ik gebeld werd en aan het telefoneren was glipte Henk D. en Tineke J. (ook geen crimineel) naar binnen en bespraken samen of ik wel mocht komen wonen.

Met trillende knieën stapte ook ik na enige minuten ook de keuken in en nam plaats op de verhoorstoel. De uitslag was unaniem, anoniem waren ze overeengekomen dat ik wel mocht komen wonen. Ik kreeg nog een tijdje bedenk tijd, maar eigenlijk was ik er al uit toen ik de voordeur uitstapte.

Ik ga verhuizen, Groningen here i come.

Zo snel als ik jullie vertelde, kondig ik nu aan dat ik alweer uit het kraakpand ben. Het einde is daar, het einde is gekomen, tijd om thuis te wonen. Jammer is het wel. Ik heb me gigantisch vermaakt, en dat hebben jullie ook gemerkt, want zo trouw als jullie zijn hebben jullie allang opgemerkt dat ik niets heb verteld. Koninginnedag is geweest, Pinksteren en hemelvaart zijn geweest. En Gertjan heeft niets van zich laten horen.

Nu woon ik weer (even) thuis, eigenlijk ook wel lekker. Kleertjes worden gewassen. Stromend water is dichtbij, en weer draadloos internet. En toch een stuk goedkoper!

Pinksteren hemelvaart en Koninginnedag waren heerlijk. Het weer was de afgelopen dagen nog beter. Doordat ik een aantal dagen bij de hoornseplas heb gelegen heb ik weer een lekker kleurtje gekregen.

Ik zal een poging wagen om de komende tijd iets meer te schrijven, want ik betaal natuurlijk mijn domein niet voor niets!

En dan als laatste nog 1 mededeling. Ik ga 17 oktober naar Marco Borsato!