Gisteren, laat op de avond had was ik in gesprek met mijn 2 huisgenoten. Zoals mijn ouders mij dat geleerd hebben, namen we de dag door en discuseerde wat over koetjes en kalfjes. Het gesprek vorderde en vorderde. En we spraken wat en zeiden wat. Tot Henk kwam met zijn opmerking. “als ik jou zo zag binnenkomen net, (ging over mij) en ik zie je sjouwen met die Ikea tas krijg ik ook weer zin om naar de Ikea te gaan.” want zo zei hij: Het is leuk en het geeft je een goed gevoel wanneer je je kamer helemaal hebt klaargemaakt en dan leuke dingentjes koopt.

En het is waar wat hij zei. Het geeft je een goed gevoel, testosteron giert door je lichaam terwijl je het in elkaar zet. Het geeft je een gerust gevoel als je ziet dat alles past en het resultaat, je kamer nog mooier is geworden.

Ook ik heb dit syndroom. Toch denk ik dat ik wel een keer klaar kan zijn. Ik heb een beeld in me hoofd van hoe het moet worden. En langzamerhand komt de realiteit telkens dichterbij het wenselijke. En binnen de kaders van mijn wenselijke is er ruimte zat voor impulsieve aankopen.

Zo kwam ik gisteren in de folder van de Lidl een Bonsai boompje tegen, Nu schittert dit Bonsai Boompje op mijn kamer, en heb ik een zorgkindje. Een boompje die nog net geen naam draagt maar waar ik waarschijnlijk binnen 3 weken vanzelf tegen begin te praten (flashback: “Cast Away”). En wanneer dit van kwaad tot erger leidt zie ik er net zo uit als de leraar in de film van Karata kid.

Mattijn sprak mij aan over mijn schrijfgedrag. Je zult wel begrijpen dat dit niet positief was. Vroeger schreef je nog leuke stukjes en was het nog leuk om je verhaaltjes te lezen, zo zei hij.

De dialoog monde er op uit dat ik beter me best moest doen en leuker moest gaan schrijven. Als zwak tegenargument zei ik lafjes dat ik een nieuwe lay-out nodig had en dat daarna de inspiratie wel weer kwam. Bullshit want veel verder als het nadenken over een lay-out kwam ik niet.

Nu ben ik onderweg naar Ommen. Ik doe voor de 2de maal dit jaar Ommen aan. Ommen een dorp waar het 3 seizoenen van het jaar dodelijk saai is en waar het leven in de zomer de bloemen maar ook het dorp kleur krijgt. Ommen een toeristisch dorpje waar eigenlijk nooit wat te beleven valt. Ja dit Ommen doe ik aan. De trein begeleid me langs Haren, Assen, Beilen, Hoogeveen, Meppel. Zwolle en Dalfsen. En dan komt Ommen. Ommen is ook een dorp waar ik al jarenlang met plezier op vakantie ging. 11 jaren lang was ik 2 zomerweken te vinden op Bergzicht. Nu ga ik heen voor een kortstondig bezoek met zakelijke bedoelingen.

Ik ga een huisstijl met website maken voor een jonge zakenman die hoveniersbedrijf is begonnen. Je zult misschien afvragen waarom ik daarvoor naar de camping moet? Nou omdat hij toevallig de zoon van de baas is. Kortom lekker weer heel even naar de camping. Vanavond gaan we samen een begin maken met een logo. Hij met pen op papier en ik met pen op de laptop. Morgen maak ik dan een begin met de website en daarna zullen we nog vaak contact hebben over mijn voortgang.

Doe ik dan niets leuks? Ja natuurlijk wel. Vanavond is er een spookavond en na serieuze gepraat gaan we met een kettingzaag de kindertjes bang maken!

En als dat klaar is. Dan ga ik met alle inspiratie die ik daarvan heb gekregen een nieuwe lay-out bouwen geheel gecustomized  in eigen stijl. En dan wil ik net zo’n mooi logo als You-did!