Het is niet vaak dat ik schrijf, dat weet ik best. Dagboek, het is niet dat ik je wil verwaarlozen, maar soms heb ik gewoon teveel dingen aan mijn hoofd waardoor ik eigenlijk vergeet je te pakken, vergeet te schrijven. Nu heb ik tijd gevonden om toch even een berichtje achter te laten. Want weet je wat het is. Het gaat allemaal eigenlijk best goed.

Vaak is het zo dat ik alleen schrijf wanneer het niet goed gaat. Je staat wel niet in het zicht maar als ik niet zo lekker in mijn vel zit weet ik je heel makkelijk te vinden. Tranen met tuiten kan ik wel huilen op dat moment. Maar dagboek, vanaf nu wil ik proberen om ook te vertellen dat het goed gaat. Dagboek als ik oude verhalen lees dan kan ik wel depressief worden. Dat kan ook anders.

Het gaat goed met mij, op school vind ik het gezellig en leuk. Nou ja, behalve dan het onderzoek, dat gaat stroef. Mijn klas is leuk. Ik heb het vorige blok in een keer bijna alle punten gehaald, nu gaat het ook weer voorspoedig. Ik heb zelfs geen hekel meer in het oefenen van gesprekken. Vandaag had ik een agressieve cliënt tegenover mij zitten. Dat was erg leerzaam en goed om te merken hoe je in dat soort momenten handelt.

Op me werk gaat het ook goed. elke week werk ik nu minimaal twaalf uur. Dat is ook lekker voor mijn portefeuille, met mijn portefeuille gaat het nu iets minder. Mijn laatste centen zitten erin. Het studentenleven viert hoogtij. Gelukkig krijg ik komende week weer loon en kan ik weer kopen, kopen en kopen. Het werk is leuk. De zomer komt er aan en ik mag daarom Beachmasters voorboekers bellen of ik hun vakantie rond kan maken. Dat vind ik leuke gesprekken, dagboek! Ik vind ook dat ik dat goed kan. Mijn taalgebruik veranderd in stoere jongerentaal met hedendaagse stopwoordjes. Een vet zwembad, de zee het op een klein stukje lopen. En bij sommige jongens, heb ik het zelfs over de chicks die er ook zeker zullen zijn.

Persoonlijk gaat het ook goed. Het niet hebben van een vriendinnetje gaat me nu al een jaar goed af. Zoveel behoefte voor een vriendinnetje is er ook niet anders zocht ik, denk ik, wel. Maar als je zoekt hoorde ik dan kom je ze toch niet tegen en als je ze niet zoekt komen ze plotseling op je pad. Ik hoop dat ik dan niet schrik en verstijf. Zou wat zijn, komt het meisje uit mijn dromen ineens, in het donker, op mijn pad. Schrik ik me helemaal kapot omdat ik het niet verwachte. Tja dan maak ik natuurlijk geen goede eerste indruk dagboek.

In de klas heb ik ook wel veel vrouwen zitten. Niet dat ik daar mee om ga zoals ik ook met mijn vriendin zou omgaan maar het blijven wel vrouwen. Als ik dan na een dag school thuis kom heb ik soms mijn portie vrouw al gehad. Het is dan wel lekker om even mannen om je heen te hebben. Natuurlijk zal dat anders zijn als het meisje van mijn dromen mij laat schrikken. Dan zou ik als ik thuis kom wel een wachtende vrouw willen. Dagboek, Dommel denkt dat ik bindingsangst heb ontwikkeld. Althans een vriendin van hem, zei dat hij dat had en omdat hij het ook heeft, denkt hij, dat ik het ook heb. Misschien vind ik het wel een gezellige gedachte.

Dagboek, met de familie gaat het ook goed. Ik zag ze gisteren nog even toen mijn zwager Patrick zijn verjaardag van vandaag vierde. Ze zagen er goed uit. Iedereen heeft wel zijn nukken en moeite, maar ik zag dat ze er goed uit zagen. Ze handelen de moeiten. Wat ik wel merk dagboek, is dat mijn vader nogal veranderd is in de loop der jaren. Positieve verandering moet ik het wel noemen. Vroeger moest mijn moeder een ficus benjamin optuigen als kerstboom omdat mijn vader niet een kerstboom wilde. Dat paste niet in het christelijke huishouden. Nu koopt mijn vader elk jaar nieuwe lampjes en andere versieringen voor kerst. Telkens meer en telkens groter. Als de conjunctuur zo door gaat, ben ik bang, dat ik over een paar jaar, als ik thuis kom ben hen, een complete kerststal bij mijn ouders zie in de achter tuin.

Vriendengroepen schijnen gemiddeld met zo’n zeven jaar te veranderen. Zoals je eens in de zoveel jaar een nieuwe huid krijgt, krijg je ook nieuwe vrienden. Nu is het zo dat ik in mijn vriendengroep ongeveer zes jaar zit. Maar nu hebben we het allemaal zo druk dat we elkaar haast niet zien en spreken. Dat vind ik wel jammer. Gelukkig ga ik vanavond Henk weer zien. Hij heeft het erg druk, ik gelukkig iets minder, maar vanavond gaan we daten en brainstormen over hoe oudejaarsavond in te vullen.Ik heb er zin in. Ik vind het te vroeg om nu al te wisselen van vriendengroep. Deze groep is veel te leuk. Dus dagboek ik wil in de nabije toekomst vaker met ze afspreken. Dat gaat mij lukken en ik zal onze vriendschapsband weer opbouwen. Over mijn vrienden in Assen heb ik niet te klagen. Het was afgelopen weekend weer gezellig, vrijdagavond aan de keukentafel zaten we weer heerlijk te genieten van de hapjes uit de frituurpan. Dat het dan weer kwart over twee moet worden is soms wel eens jammer. De keukentafel is nog iets waarover ik een keer wat meer wil vertellen dagboek.

Maar nu moet ik gaan, Johan komt straks om koffie te drinken en ik wil nog even gauw mijn was ophangen en gaan stofzuigen.

Lief dagboek, tot snel.
Liefs, mij

Nu dan, eindelijk even tijd om jullie te vertellen wat mijn werk inhoudt. Bizztravel is de verzamelnaam voor drie bedrijven en drie doelgroepen. Zo hebben we Bizztravel, Ferio Vakanties en Beachmasters Jongerenreizen. Ik ben werkzaam op de contactcenter, wat niet te verwarren valt met een Callcenter. Ik ken bijvoorbeeld wel mijn collega’s en als je ons belt en je noemt van een collega die je eerder gesproken hebt dan weten wij wel wie je bedoelt. Een contactcenter dus.

Wat kun je verwachten. Ik ben de persoon die opneemt wanneer je belt naar een van onze telefoonnummers. Ik neem de telefoon op en spreek dan bijvoorbeeld: Goedemiddag, beachmasters u spreekt met Gertjan Janssen. En dan heb jij als klant een reserveringsnummer en een vraag, ik zoek je reserveringsnummer op, zie wie er mee gaan op vakantie en waar heen. Vragen die ik de afgelopen week heb gekregen zijn bijvoorbeeld:

• Ik heb vorige week het geld overgemaakt is het al aangekomen?
• Is het mogelijk dat we nog iemand bijboeken?
• Hoe laat gaat onze vlucht en hoe lang duurt de transfer naar het hotel?
• Hoe komt het dat we zo laat of zo vroeg vliegen?
• Is er ook stroom in onze tent in Blanes?

Dit zijn een aantal vragen die ik krijg. Daarnaast behandel ik e-mails met vragen, annuleringen en bijboekingen. In het geval van bijboekingen voeg ik personen toe. Tevens reken ik annuleringskosten uit voor onze klanten. Daarnaast zijn we natuurlijk als contactcenter een visitekaartje voor het bedrijf. Daarom ben ik altijd netjes en proberen ik onze klanten zoveel mogelijk tegemoet te komen. Dit doe ik nu zo’n 30 uur per week en ik vind het elke dag nog een leuke uitdaging.

Al dat werken de hele zomer heeft natuurlijk ook een keerzijde. Ik heb de neiging jaloers te worden die allemaal naar zonnige oorden gaan, Kroatië, Bulgarije, Spanje, Turkije, Italië. Geld lijkt niet uit te maken ook al is het crisis. Ook de mensen om mijn heen gaan allemaal op vakantie. Vanaf dinsdag reizen mijn vrienden af naar het Pizza-land, Vriendinnen van mij gaan niet kort daarna ook voor een lange tijd weg, mijn ouders gaan vrijdag op vakantie, Mijn huisgenoten gaan dinsdag en zaterdag weg. En ik blijf alleen achter.

Nu heb ik twee opties, of ik zeg eindelijk tijd voor mijzelf, eindelijk rust heerlijk… Of ik zeg: Nu ben ik alleen en moet ik mijzelf vermaken. Wat zal ik me enorm vervelen.  Ik zelf weet nog niet wat het gaat worden. Toch wist ik al dat ik een beetje een goed gevoel wilde hebben alsof ik zelf ook op vakantie ging.

Dat deed ik als volgt: Ik vroeg mijn huisgenoot of ik in haar kamer mocht, het leek me ideaal, dicht bij huis, een volledig ingerichte kamer, draadloos internet (net als thuis), een douche en toilet, dicht bij mijn werk, een keuken dichtbij, en even helemaal weg uit mijn eigen kamer. Ideaal leek me het. Nu leek het mijn huisgenote niet ideaal. Daarom zit ik de komende weken in een leeg huis, op mijn eigen kamer, vakantie te vieren op de momenten dat ik niet bij mijn vakantiewerk luister naar alle mensen die binnenkort op vakantie gaan.

Nu het schooljaar er “officieel” op zit kijkt iedereen uit naar de vakantie. Blanes, Gran Canaria, Kroatie, Kos, Hawaï, Brazilië, Nederland, je kunt zo goed niet bekenden of Nederlanders gaan er heen op vakantie. Misschien lees jij dit nu wel. En denk je aan jou eigen vakantie. Alle clichés kan ik natuurlijk opnoemen over dat Nederlanders met auto’s met sleurhutten vervelende files veroorzaken.  Caravans volgepakt met Hollandse boodschappen die in Nederland nog gekocht worden. Want typische gerechten als hutspot, boerenkool, snert of stamppot kunnen we in onze warme gebieden toch ook niet zonder. En natuurlijk is de Aldi in Nederland een stuk goedkoper dan de campingwinkel in Zuid-Frankrijk. Andere clichés zal ik overslaan.

Dit jaar ga ik niet op vakantie, waarom niet zul je je misschien afvragen? Omdat het kan! Nee, ik ga niet op vakantie maar ik werk wel voor mensen die op vakantie gaan. Ik hoorde twee weken geleden dat er een vacature was bij Bizztravel. Een touroperator die voornamelijk via internet reizen aanbied. Wanneer Bizztravel jullie niets zegt zal ik een andere, misschien bekendere naam gebruiken. Beachmasters Jongerenreizen! Ik ga komende zomer en hopelijk ook na de zomer werken voor Beachmasters Jongerenreizen. Gister en vandaag heb ik al opleiding gehad en morgen ga ik verder in de opleiding. Ik hoop hier veel te kunnen werken, en zo lekkere centjes kan verdienen. Want na drie maand werkloos zijn is werken weer erg leuk.

Over Bizztravel kan ik kort zijn, het is een leuk bedrijf in het hart van het Centrum in Groningen. De klantenservice is vriendelijk en heeft veel kwaliteit in huis. Dat de kwaliteit hoog in het vaandel staat blijkt al uit de intensieve opleiding die ik heb gevolgd. Daarnaast is het segment vakanties voor mij helemaal nieuw en ben ik zeer benieuwd hoe het zal gaan in dit “wereldje”. Daarom start ik uiterst enthousiast bij mijn nieuwe werkgever.

Na al deze vrolijkheid wil ik toch ook nog toch ook nog even mijn gal uitspuwen. Onderwerp in deze kwestie is Groene Land Achmea. Groene Land is bij velen bekend als aanbieder van zorgverzekering. Volgens eigen zeggen zet Groene Land Achmea zich in voor meer efficiency en tegelijkertijd voor zorgvernieuwing verdere verbetering van kwaliteit en service.  Laten we eerlijk zijn. Dat klinkt toch erg mooi?

Momenteel kan ik zeggen als gedupeerde van de Efficiency en Service en Kwaliteit die dit bedrijf heeft. Het is maar goed dat ze streven naar verbetering van de peilers: Effciency, Service en Kwaliteit. Want momenteel merk ik daar als verzekerde  helemaal niets van. Ik zal het nader uitleggen. Momenteel heb ik mijn archief  “Groene Land Achmea” voor me liggen. Dit bestaat uit vijf brieven en één brief van het incasso bureau.

Keer op keer maakt Groene Land fouten waardoor ik weer kan gaan bellen om uit te leggen hoe de vork in de steel zit (In deze post, las je al dat ik een betalingsregeling had getroffen). Het geval is dat ik twee nota’s heb gekregen voor mijn eigen-risico over 2008. Twee keer 150 euro. Dat klopt niet. Nu heb ik dat uitgelegd, daarvoor heb ik volgens mij gegevens vijf keer gebeld en toen was het opgelost zij de mevrouw. Hier kreeg ik telefonische en bevestiging van. Toen kreeg ik van 2009 een nota voor mijn eigen risico van 2009, bedrag 155 euro. Omdat ik als student dit bedrag niet als een keer kan voldoen. Belde ik om Groene Land een tweede kans te geven. “Ik wil graag een betalingsregeling van de nota met nummer…”, dat was allemaal in orde, ik zou een bevestiging thuis krijgen. Krijg ik vervolgens een brief met daarin een betalingsregeling van 305 euro. Of ik dit in vijf termijnen van 61 euro wilde voldoen. Was ik het niet eens, moest ik gaan bellen.

Dus zo zat ik vanmiddag 25cent per minuut te verbellen (omdat ik al ruimschoots over mijn belbundel heen ben) om hun voor de zesde keer uit te leggen hoe zij beter hun werk moesten gaan doen. Situatie wederom van A-Z uitgelegd, ze houden blijkbaar zelf niet goed genoeg de gesprekken bij. En nu is er wederom een uitzoekkwestie van gemaakt en werd mij wederom gezegd voorloppig niets te betalen. Ik word er zo moe van om telkens Groene Land Achmea te moeten vertellen hoe zij beter hun werk moeten doen.

De conclussie is daarom voor mij ook dat Groene Land Achmea nog veel moet verbeteren aan hun Efficiency, Service en Kwaliteit.