Net als bij elk memorabel moment, ging het leven ook na Camping Bergzicht ook weer door. Nu ben ik ruim een week verder en ben ik al helemaal omgeschakeld naar het huidige dagelijkse leven: Vakantie vieren, voor zo lang als het nog mag duren, & werken. Waar werken voor de mijn weekje Bergzicht nog core-business was, zijn de rollen nu omgedraaid. Deze week hoef ik beduidend minder te werken. Wel lekker, want ik ben al een paar maand bezig om een website over Friesland te maken. Deze klus heb ik een paar maand geleden aangenomen en ik heb mezelf het doel gesteld om deze week het ontwerp in photoshop af te hebben. De pagina waarop je komt als je friesesteden.nl, want zo heet de website, intypt, is zo goed als klaar. Het ontwerp ligt er. De komende dagen ga ik me dan ook richten op de diepere lagen in de website, contact pagina, pagina’s over accommodaties, restaurantjes en wat er dan ook maar op komt te staan. Gewoon lekker digitaal knutselen.

Maar wat natuurlijk ook leuk is om te weten is wat ik de afgelopen dagen zoal heb gedaan. Nou, sinds ik van de camping kom (jawel de camping heeft voor een ommekeer gezorgd) ben ik sportief geworden. Zoals bij wel meer dingen in mijn leven ging dit niet van de een op de andere dag. Nee in mei kocht ik skates. echte dure goede skates. Met goed weer zou ik gaan skaten, maar bij twee keer skaten en het goede voornemen bleef het tot ik terug van Bergzicht. De afgelopen weken ben ik fanatiek bezig geweest met als resultaat dat ik er inmiddels meer dan 85 kilometer erop zitten. Gisteren ben ik nog met Anne weggeweest en hebben we een rondje gemaakt van 30,75 kilometer. Het is heerlijk om te doen, ik gebruik spieren waarvan ik tot voor kort geen bestaan van wist en ik merk dat ik meer energie heb. Afgelopen woensdag heb ik ook voor het eerst weer eens getraind. Ik trok de stoute voetbalschoenen aan en ging meetrainen. Dat voetbal een heel andere tak van sport is kwam ik na een kwartier op het voetbalveld achter. Hoewel ik de training volledig heb “meegedaan” heb ik het gevoel dat ik het laatste uur van de anderhalf uur ben wezen uitlopen. Het ging domweg niet. Maar een doorzetter geeft niet zomaar op en dat is nou juist de reden waarom ik er morgen weer sta.

Dit sportieve leven heeft naast het sportief bezig zijn ook nog een andere kant. Vooral bij het skaten. Want dames en heren, je ziet nog eens wat. In mijn rondje vorige week vrijdag bijvoorbeeld besloot ik naar Haren te gaan. Toen ik op de weg terug langs het paterswoldsemeer ging en ik amper acht kilometer van Groningen vandaan was. Had ik het gevoel dat ik in een natuurreservaat te zijn in de middle of nowwhere. Ik genoot met volle tuigen van het weer, het was strak blauw, de bomen vol in de bloei, de waterrecreatie, oude bejaarde stelletjes op fietsen met elektrische trapondersteuning, de molen bij het molenpad, de spelende honden op de hondenuitlaatplek, de gezelligheid als ware het een klein dorp was. De bankjes vol met mensen die even hard genoten van de prachtige omgeving als ik.

Groningen is een mooie stad om haar studentes en haar studentenleven. De huidige Keiweek, die nog nooit beter bezocht was als dit jaar, is daar getuige van. Maar Groningen is ook mooi vanwege haar natuur, de uitgestrekte weilanden die praktisch achter mijn flat staan en het natuurgebied om het Hoornsemeer en Paterswoldsemeer, stadspark, Noorderplantsoen en al het andere schitterende natuur.

De aflopen week ben ik opzoek geweest naar een reden waarom mijn inspiratie om te bloggen ver te zoeken is. En ik weet het, ik ben er gewoon helemaal zelfstandig achtergekomen. Trots als ik ben zou ik dit jullie graag willen vertellen, het is daarom niet nodig om drie keer te raden wat ik jullie ga vertellen.

Er zijn verschillende redenen waarom ik minder blog. Reden die ik gauw wil benoemen zijn het mooie weer, het WK, alle programma’s die horen bij het WK, en de standaard rituelen rond het WK. Ik vermoed dat het straks niet veel anders zal zijn nadat Nederland het WK heeft gewonnen, want dan gaat veel aandacht uit naar de Tour de France.

Maar omdat het niet leuk is om te vertellen dat ik met vrienden vaak voetbal kijk (Nederland maar ook andere wedstrijden), wij daarbij graag biertjes drinken, daardoor er telkens minder staanplaatsen komen op het balkon, maar daardoor ook de barbecue, die gehouden word van het geld wat we krijgen van statiegeld, groter word. Ga ik vertellen wat ik wel gedaan heb.

Want afgelopen weekend ben ik weer een keer naar Assen gegaan. Ik merk dat ik telkens minder in assen ben omdat het leven in Groningen telkens meer mijn thuis word en mijn bezoeken in Assen telkens meer voelen als logeerpartijtje. Gelukkig heb ik geen heimwee anders zou ik niet eens meer kunnen logeren in Assen.

Ik ging naar mijn ouders omdat mijn Pake (opa, maar dan fries) zoveel jaar oud was geworden en me moeder wilde graag dat wij als kinderen daar ook bij waren. Na de verjaardag zouden we op zijn Amerikaans een barbecue gaan houden. Dat was voor mij de druppel om mijn beste beentje voor te zetten. Want eerlijk, de familie van mijn moeders kant is niet echt een familie waar ik een klik mee heb. Het begon al toen men binnen kwam. Het ging gelijk over in het fries, ik kan het wel verstaan maar ik vind het wat naar. Allereerst hield in mij schuil in de keuken, een veilige plek waar ik druk bezig was met een koude macaroni salade. Toen mijn moeder kwam om me te vragen of ik er ook gezellig bij kwam zitten ging ik overstag. Aan het einde van de middag vond ik het ergens nog wel leuk ook. Niet dat ik ineens veel heb met de familie, maar ik vond het leuk om even te kunnen spreken met mijn neefje en nichtjes van een oom en tante. Wat een verschillen binnen een familie. Later sprak ik mijn nichtje nog via msn, eigenlijk hadden zij ook geen zin om te gaan. Van mijn moeder hoorde ik dat mijn Pake en Bepe ook geen zin hadden. Kortom een gezellig samenzijn.

De barbecue achteraf was een gezellig samenzijn, jammer vond ik het wel dat mijn zus, zonder iets te eten weg ging. Het was gezelliger geweest wanneer ze gebleven was. En me broer ineens hondsberoerd werd waardoor hij ook wegging. Mijn jongste neefje Stan, die alleen met moeder present was omdat vader in Venuzuela was ivm het trouwen van onze neef, stal de show. Wat is dat ventje toch een fantastische jongen!

Zondag deed ik het rustig aan. Eerst beetje uitslapen, want we hadden late dienst. De vanaf 10.45 kerken en na het kerken nog even drankje in de tuin. Na het eten ging ik naar huis waar ik besloot om de stoute skates nog even aan te doen. Ik wilde mijn rondje van de vorige keer verbeteren qua hoeveelheid. Dat lukte want ongeveer twee uur nadat ik weg ging kwam ik weer thuis. Ik had ruim 24 kilometer geskate door heel Groningen heen.

Ik kan me nog goed herinneringen dat ik als jongen van ongeveer 14-16 jaar (ik weet het niet exact meer) naar de winkel ging om skates te kopen. Ik kocht K2, hoe duur ze waren doet er niet toe maar ik weet wel dat het me een behoorlijke duit had gekost. Het afgelopen jaar dacht ik er wel eens aan om weer te gaan skaten; ‘fitness skaten’ moest het maar worden vond ik. Thuis probeerde ik zelfs de, ooit glorieuze, k2 skates. Het mocht niet baten, mijn voeten waren in de jaren gegroeid en ik paste er niet meer in. Soms dacht ik eraan om skates te kopen, nieuwe en dan veel gebruiken dacht ik nog. De gedachten kwamen en gingen eigenlijk net zo gemakkelijk.

Tot op een gegeven moment Bert een keer mij opbelde, “ben je thuis? Zullen we een drankje doen?” Ik vond het prima en Bert kwam binnen, hij had skates aan, ik merkte het op en hij vertelde dat hij ze gekocht had van een vriend en dat hij het ideaal vond. Ik dacht terug aan de tijd dat ik ook skates wilde en fantaseerde tegelijk dat Bert en ik als twee kleine kinderen zouden skaten op de weg voor ons huis, in het zicht van onze moeder. Ik wist het nu zeker; van mijn vakantiegeld zou ik skates kopen!

Daarom liep ik afgelopen vrijdag met Tanja in de stad op zoek naar nieuwe skates. Het liefst wilde ik naar een speciaalzaak, maar ook Perry en Intersport werd bezocht. In eerste instantie kon ik geen skates vinden waarop ik mijzelf wel zag ‘fitnessen’ (lees: skaten). Maar nadat we terug kwamen bij Intersport besloot ik een paar aan te proberen, ze zaten niet lekker. Droom in duigen? Nee, een maat groter. Met maatje 46 aan vloog ik door de Intersport; althans zo voelde het in mijn sprookjesachtige verromantiseerde gedachte. Eigenlijk stuntelde ik behoorlijk er op los. Het was jaren geleden geweest dat ik op zulke dingen had gestaan.

Tevreden met mijn aankoop ging ik nietsvermoedend met mijn pasgekochte Rollerblades naar mijn werk. Bezweet kwam ik aan op mijn werk, trok even een ander shirt aan en spoot deodorant op (wel zo fris dacht ik). De terugweg ging ik nog ‘om’ langs Alie haar nieuwe woning. Vol trots presenteerde zij haar nieuwe woning en haast even trots presenteerde ik mijn skates en mijn nieuw verworven kunsten.

Toen ik de terugweg van Alie pardoes op de grond lag vond ik het skaten in eens een stuk minder. Het voorste wiel van mijn linker-skate was er mee opgehouden (geblokkeerd), hij draaide in het frame, naar rechts, met gevolg dat ik op de grond lag. Een mooie schaafwond onder mijn knie rijker (want ik doe natuurlijk geen bescherming om) en een wiel minder, want die had ik eruit gehaald, ging ik rustig  en voorzichtig naar huis. Toen ik de volgende ochtend met korte broek (ik wilde bewijzen dat ik toch wel pijn had aan mijn been) bij Intersport terugkwam zei de baas van de afdeling dat hij dit nog nooit gezien had. Ik verzekerde dat ik het ook nog niet gezien had tot ik pardoes op de grond lag. Een goed half uur later stond ik weer buiten, ik had alweer gloednieuwe skates meegekregen, met sterke lagers, een steviger frame en lichter. Hij verzekerde mij dat het magnesiumframe het niet zomaar zou begeven en dat door de 90mm wieltjes de weg nog soepeler zou verlopen (Ik hoefde niet eens bij te betalen). Ik probeerde het gelijk uit daarom ging ik op de skates naar Alie haar nieuwe woning omdat we (Alie & ik) daar opgehaald zouden worden voor de verjaardag van ons gezamenlijke neefje Stan (Alie haar zus is met mijn broer getrouwd). Het skaten ging zo goed dat ik gisteren besloot nog een tocht te maken (zie hieronder mijn tocht van gisteren, 16km). De skates doen het nog goed en ik ben er erg tevreden mee. Ik ga dit leuk vinden en ga elke dag skaten. Vandaag in elk geval ongeveer 20 kilometer.